تبلیغات
خدا،انسان،عشق - دل رمیده من
هر انسان کتابی است در انتظار خوانده شدن...

دل رمیده من

                         
      

  
               نمی دانم چه می خواهم خدایا

              به دنبال چه می گردم شب و روز

              چه می جوید نگاه خسته من

             چرا افسرده است این قلب پر سوز

              ز جمع آشنایان میگریزم

              به کنجی می خزم آرام و خاموش

              نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

              به بیمار دل خود می دهم گوش

              گریزانم از این مردم که با من

             به ظاهر همدم و یکرنگ هستند

              ولی در باطن از فرط حقارت

              بدامانم دوصد پیرانه بستند

             از این مردم که تا شعرم شنیدند

             برویم چون گلی خوشبو شکفتند

            ولی آن دم که در خلوت نشستند

            مرا دیوانه ای بدنام گفتند

            دل من ای دل دیوانه ی من

           که می سوزی از این بیگانگی ها
     
           مکن دیگر ز دست غیر فریاد

           خدا را بس کن این دیوانگی ها


                     فروغ فرخزاد


[ سه شنبه 8 اردیبهشت 1394 ] [ 12:28 ب.ظ ] [ فاطمه شعبانی حاجی ] [ نظرات() ]